Telewizja mimo, iż powinna mieć swoją misję, nadal jest przedsiębiorstwem rynkowym, które bezwzględnie musi na siebie zarobić. Dlatego w walce o oglądalność często nie wystarczy zapewnienie odbiorcy informacji i rozrywki. Obecnie specjaliści muszą obmyślać coraz to nowe formaty programów, które przyciągną widzów przed ekrany. Z pewnością przykładem takiej sytuacji może być program interwencyjny.

Nie da się ukryć, że ludzie są niezwykle ciekawscy i bardzo lubią wchodzić w cudze życie. Zjawisko to jest jednym z ważniejszych aspektów popularności audycji takich, jak superwizjer, interwencja, czy uwaga. Dzieje się tak dlatego, że programy te pokazują problematyczne życie innych osób. Na antenie przedstawiane są kłopoty finansowe, sąsiedzkie, czy problemy związane z błędnymi decyzjami organów państwowych. Pracownicy stacji prowadzą rozmowy z osobami pokrzywdzonymi. Swój problem lub interesujące zdarzenie można zgłosić za pośrednictwem maila lub telefonicznie.

Zadaniem programów interwencyjnych oprócz nagłaśniania jest bardzo często również i niesienie pomocy. W trakcie przygotowywania audycji prowadzi się rozmowy z władzami lokalnymi na temat źle podjętych decyzji, a po jej emisji organizuje zbiórki pieniędzy na dany cel. Co więcej, jako że całość zostanie pokazana na ekranie, osoby borykające się z podobnymi problemami będą miały podsunięty konkretny sposób postępowania.

Formuła programów interwencyjnych nie opiera się jednak jedynie o pokazywanie tragedii ludzkich. Równie często audycje te piętnują niewłaściwe zachowania społeczne oraz wytykają błędy ludziom zasiadającym u sterów władzy. Dzięki temu w pierwszej kolejności udaje się naświetlać w społeczeństwie niestosowne postawy oraz pokazywać właściwy sposób zachowania. Jeżeli chodzi o polityków, to programy interwencyjne są wyrazem kontroli mediów nad ich poczynaniami. W ten sposób osoby odpowiedzialne za kształtowanie prawa, czy jego przestrzeganie nieustannie czują na plecach oddech dziennikarzy.